Nebbiolo, Piemont

Nebbiolo

Późno dojrzewająca odmiana z Piemontu. Włoski odpowiednik Pinot Noir. Ta stara, rodzima odmiana uprawiana jest dziś praktycznie tylko w Piemoncie. Nazwa nebbiolo wywodzi się z włoskiego "nebbia", co znaczy "mgła" - częste zjawisko w regionie. Daje wina mocne, bogate w alkohol, o dość jasnej barwie, ale bogate w taninę, o kwiatowym aromacie przypominającym róże i fiołki.

Ale szczególnie charakterystycznym dla nebbiolo jest aromat smoły. Wina młode są garbnikowe i z dużą ilością kwasu, powinny więc dość długo leżakować przed spożyciem. Uważa się, że nebbiolo daje najlepsze wina we Włoszech - i jedne z najlepszych win na świecie - Barolo i Barbaresco.

Piemont

Nazwa "piemont" oznacza "podnóże gór" i najlepiej oddaje położenie regionu otoczonego wysokimi górami (Alpy i Apeniny Liguryjskie), którego stolicą jest Turyn. Dominujące szczepy winogron w Piemoncie to przede wszystkim odmiany czerwone: nebbiolo, barbera i dolcetto, przy czym to własnie nebbiolo, uprawiane w apelacjach Barolo i Barbaresco na wzgórzach Langhe, jest powodem do dumy i chwały regionu. Zarówno Barolo jak i Barbaresco należą do klasy D.O.C.G. i w 100% wytwarzane są z nebbiolo. Region Barolo położony jest na południowy-zachód od Alby. Winnice usytułowane są tu stokach o wysokości kilkuset metrów. Wina Barolo trafiają na rynek najwcześniej po 3 latach, z czego 2 lata to okres leżakowania w drewnianych beczkach.

Region Barbaresco to ok. dwukrotnie mniej winnic niż w Barolo. Winnice z cieplejszym mikroklimatem są tu generalnie niżej położone. Wina produkowane w regionie Barbaresco stanowiły kiedyś przedszkole dla win Barolo, jednak obecnie same mogą być wielkimi winami, choć nie wymagają aż tak długiego okresu dojrzewania przed spożyciem jak Barolo (a może to dobrze? :) )

Jak to często bywa istnieją dwie szkoły produkcji win Barolo i Barbaresco: mogą one być produkowane metodą tradycyjną lub też metodą nowoczesną. Tradycyjna metoda to przede wszystkim długotrwała fermentacja w niskiej temperaturze, ułatwiająca uwolnienie olbrzymiej ilości garbnika. Takie wino jest następnie starzone w wielkich beczkach ze slawońskiego dębu. Metoda nowoczesna natomiast, to szybka fermentacja i starzenie w małych beczkach z francuskiego dębu. Dzięki tym małym beczkom wino nabiera dębowego posmaku i wzbogaca się w garbniki. Tradycyjne wina wymagają długiego okresu starzenia (10 lub więcej lat) aby rozwinąć swój bukiet i są bardziej "długowieczne" niż wina nowoczesne, które z kolei są bardziej owocowe i gotowe do spożycia znacznie wcześniej. Oba te wina mają dośc jasny kolor, wysoką kwasowość i zawartość garbnika, oraz złożony bukiet, w kórym możemy znaleźć nutę dębiny, słodyczy, malin, truskawek, róż, fiołków, skóry, korzeni, smoły czy grzybów.

Wino klubowe

Barolo, Marchesi di Barolo, 2000

Bardzo dobrze zrównoważone wino, ze słodkimi, aksamitnymi aromatami wanilii, kwiatów i owoców. Może jednak nieco zbyt krótkie i niezbyt skomplikowane. Solidne wino, choć troche nas roczarowało. Być może powinno jeszcze parę lat poczekać w piwniczce. Ale cóż... jak człowiek niecierpliwy...

Zobaczymy, może za kilka lat wrócimy do tego wina dla porównania. Ocena: 89

Pozostałe wina

1. Barolo, Terre da Vino, 1997
   Drugie Barolo wieczoru, w którym doczekaliśmy się tak chrakterystycznego dla Barolo akcentu smoły. Ciekawe również, że wyraźnie wyczuwalna była czarna porzeczka (czy aby na pewno to wino to 100% nebbiolo? :) ) Poprawne wino, dobrze zrównoważone. Ocena: 86
2. Feudi Nero d'Avola Sicilia, Pasqua & Fazio, 2001
   Treściwe, gęste, zrównoważone i łagodne wino z Sycyli w którym szczególnie w zapachu wyczuwamy beczkę i delikatne dymne aromaty, nieco zanikające w smaku na korzyść owocowych akcentów. Bardzo przyjemne i uwzgledniając bardzo przystępną cenę polecamy do picia na co dzień. Ocena: 87
3. Val delle Rose Riserva, Morellino di Scansano, 2001
   Ten południowy toskańczyk z regionu Maremma jest przedsięwzięciem znanego producenta - Cecchi. Wino z odmiany sangiovese, podczas degustacji oferuje nam łagodne taniny, dymne i tytoniowe aromaty. To wino ma coś w sobie. Ocena: 86
4. Valpolicella Valpantena, Pasqua, 2003
   Nieciekawe, płytkie wino, o raczej dziwnych aromatach mydła i landrynki, troche przypominające sztucznie produkowane soki owocowe, co do których, gdyby nie opis na etykiecie, trudno byłoby się domyślić z jakich owoców są zrobione. Ocena: 75
5. Barbaresco, Grimaldi, 1995
   Niestety - zepsute, ech...

Wypowiedz się na forum na temat tego artykułu »

©2005 klubwina.pl  -  klub@klubwina.pl