Corvina

Wino klubowe:

Nie mogło być inaczej: Amarone Costasera, Masi zawsze było na naszej liście win, które należy spróbować. Teraz się udało.

Amarone della Valpolicella

Jest to jeden z najsławniejszych rodzajów win włoskich z regionu Veneto, na wschód od znanego jeziora Garda. Produkowane z tych samych szczepów co Valpolicella - Corvina (40-70%), Rondinella (20-40%), Molinara (5-25%) - ale z gron poddawanych ostrzejszej selekcji. Różnica w jakości (i cenie) pochodzi również ze specyficznego procesu produkcji zwanego appassimento, polegającego na długim (do lutego następnego roku po winobraniu) suszeniu owoców na specjalnych matach, przez co osiągają one wysoką koncentrację aromatów i cukru, oraz tracą ok. 35% swojej wagi. Dopiero po tym okresie winogrona są delikatnie miażdżone, poddawane maceracji w niskiej temperaturze i ok. 1,5 miesięcznej fermentacji. Metodę appassimento stosuje się również do wytwarzania słodkich win Recioto della Valpolicella.

Amarone to wina długowieczne i te z najlepszych roczników potrafią zachować swe walory przez 20 lat, a nawet i dłużej. Po takim czasie, pojawiają się w nich cechy przypominające porto. Wina Amarone są starzone przez 5 lat (niekoniecznie w dębowych beczkach) zanim trafią do butelek trafią do butelek. Amarone, stanowiące kiedyś część apelacji Valpolicella, zostało wyodrębnione w 1991 roku, choć obejmuje ono ten sam obszar geograficzny).

Masi Agriocola

Jeden z topowych producentów regionu Veneto należący do rodziny Boscaini. „Masi” to jedna z trzech marek firmy (obok „Serego Alighieri” i „Masi Tupungato”). Nazwa „Masi” pochodzi od „Vaio dei Masi” czyli nazwy pierwszej winnicy jaką w XVIII w nabyli właściciele firmy.

Amarone Costasera, Masi, 2000 (15% vol)

Produkowane z winogron podsuszanych przez 3-4 miesiące na bambusowych matach. Mieszanka szczepów: Corvina – 70%, Rondinella – 25%, Molinara – 5% rosnących tylko na stokach o południowo-zachodniej wystawie. 50-cio dniowa fermentacja przebiegała w wielkich beczkach z slawońskiego dębu. Ten rodzaj dębu był również wykorzystywany do starzenia wina przez ok. 30 miesięcy.

Degustacja: Piękna, purpurowa suknia, niezwykle intensywny słodki zapach miodu, suszonych owoców, goździków, wyraźna beczka oraz akcenty przypominające nieco sherry czy tokajskie aszu. W ustach wyraźnie wyczuwalny alkohol, migdały, rodzynki, wiśnie, ciekawa słodko-gorzka i nieco pikantna kompozycja o długim bardzo przyjemnym końcu. Mimo wytrawności, wino z iluzją słodyczy. Mocny, zdecydowany charakter. Ocena: 88 pkt.

Pozostałe wina

1. Valpolicella Classico, Bertani, 2003 (12% vol)
   Jasno-czerwona barwa z ceglastym odcieniem. Przyjemny, kwiatowo-miodowo-lipowy zapach uzupełniają zwierzęce, skórzane akcenty z wyczuwalną beczką. Po tak obiecującym nosie, smak niestety rozczarowuje. Wysoka kwasowość, wino cienkie, rozwodnione, i krótkie - niewiele zostaje z tego co czuł nos. Ocena: 81 pkt.
2. Bardolino, Cielo, 2003 (11,5% vol)
   Malinowy kolor, aromat dżemu owocowego, nieco mineralny. Lekkie, cienkie winko przypominające kwaśny kompot wiśniowy. Ocena: 79 pkt.
3. Korae Monovitigno, Corvina Rosso Veronese, Pasqua 2001
   Różany kolor. Lekkie i przyjemne wino o zapachu przypalonego cukru, coś jakby waty cukrowej, czereśni i śliw mirabelek. Miły kompocik do codziennego obiadu. Ocena: 80 pkt.

4. Il Baccanale, Fattoria La Lecciaia, Toscana IGT, 1999 (14% vol)
   Nie związany co prawda z tematem, ale znakomity. Potężny, zdecydowany, rasowy supertoskan o purpurowo-brązowo-ceglastej barwie. Bardzo intensywny zapach beczki, piżma, suszonych owoców. Dość pikantny smak, przywodzi na myśl gruszki w syropie z dodatkiem dużej ilości goździków. Dalej wyczuć można suszone morele, powidła. Naprawdę ciekawe połączenie Caberneta z Sangiovese. Dekantacja ok. 2h przed podaniem. Ocena: 90 pkt.

Podsumowanie

Właściwie, większych niespodzianek nie było. Amarone potwierdziło zasłużoną sławę tych win, pozostałe wina z Veneto przyjemne, ale raczej bez historii, a supertoskan no cóż… super.

Wypowiedz się na forum na temat tego artykułu »

©2005 klubwina.pl  -  klub@klubwina.pl