Logo

Merlot

Z najstarszych przekazów wynika, że winorośl Merlot może pochodzić z regionów Saint-Emilion i Pomerol. W każdym razie wiadomo, że uprawiano ją tam na dużą skalę już na początku XVIII wieku. Ze swojej ojczyzny, Bordeaux, Merlot przebył daleką drogę i rozprzestrzenił się nie tylko na terenie Europy, ale również w Australii, Nowej Zelandii, Południowej Afryce i tak zwanym Nowym Świecie.

Jeszcze dwadzieścia lat temu tylko koneserzy wina wiedzieli, że jedne z najlepszych czerwonych win pochodzących z Bordeaux swą doskonałą jakość zawdzięczają właśnie Merlotowi, a dziś jego powierzchnia uprawna wzrasta szybciej niż ta, na której rośnie „wielki” Cabernet Sauvignon. Istnieje kilka przyczyn takiego stanu rzeczy.

Po pierwsze, dojrzewa on o 7 do 10 dni wcześniej. Tak, tak i kto by pomyślał, że te pare dni ma jakieś znaczenie, a jednak. Dzięki temu późny deszcz i zimne fronty na koniec sezonu dojrzewania nie mają aż tak dużego wpływu na jego zbiory, jak na zbiory Cabernet Sauvignon.

Po drugie, Merlot dobrze przystosowuje się do różnych warunków klimatycznych, chociaż najlepsze efekty przynosi uprawiany w klimacie chłodniejszym. Wydaje się, że preferuje glinę i wilgotną glebę, ale równie dobrze radzi sobie na innych typach podłoża, a nadmiernie wysuszona ziemia znakomicie wpływa na rozwój kiści.

Po trzecie wreszcie, odmiana ta jest bardzo plenna.

No i jeszcze jedna ważna rzecz: Merlot świetnie nadaje się do mieszania z innymi gatunkami win. Niestety jest to dla niego z jednej strony dobrodziejstwem, a z drugiej przekleństwem - jest bardzo popularny, ale czasem traktowany tylko jako dodatek, mający na celu złagodzenie ostrego, agresywnego smaku innych odmian. Klasycznym przykładem wykorzystywania go razem z innymi szczepami jest region Bordeaux, w szczególności Medoc, gdzie mieszany jest głównie z Cabernet Sauvignon i Cabernet Franc. Praktyki takie stosuje sie również w innych krajach, np we Włoszech, gdzie jest on łączony z Sangiovese, Montepulciano czy Nebbiolo.

Można by pomyśleć, że winorośl ta jest w stanie wykreować prawdziwe enologiczne cuda i coś w tym jest, gdyż nawet niewielka domieszka Merlota może dać efekt naprawde zdumiewający. Trzeba jednak pamiętać, że Merlot nie stanowi wyjątku od podstawowych reguł uprawy winorośli i winifikacji. Innymi słowy, nie wszystkie jego wina są godne uwagi, a sama winorośl nie gwarantuje dobrego rezultatu. Dlatego też z przykrością można stwierdzić, że na rynku znajduje sie morze kiepskich win produkowanych z tej odmiany. Z drugiej jednak strony jedno z najbardziej znanych, rzadkich i najdroższych win, Chateau Petrus, to prawie w 100% Merlot.

Z Merlota tworzy się wino, które jest znakomite do picia – łagodne dla podniebienia, o przyjemnym kolorze i lekko słodkim zapachu. Zacznijmy od aromatu, który kształtowany jest przez wiele czynników. I tak, wina produkowane z Merlota uprawianego w cieplejszym klimacie lub zbierane po osiągnięciu pełnej dojrzałości gron charakteryzują się mocnym i czystym aromatem owoców takich jak jagoda, jeżyna, wiśnia czy śliwka oraz wonią dżemu zrobionego z tychże owoców. Możemy też w nich znaleźć nute kwiatową, a w szczególności zapach fiołka. Z biegiem czasu owocowe aromaty zdominowane zostają przez interesujący zapach zwierzyny, karmelu, grzybów i suszonych ziół.

Gotowy do spożycia Merlot, czyli po jakiś trzech, czterech latach od zbioru danego rocznika, ma z reguły rubinowo-czerwony, niezbyt głęboki kolor i jest średnio klarowny.

Smak Merlota jest lubiany przez amatorów, ale doceniany również przez koneserów wina. Jest on łagodny, aksamitny, charakteryzuje się niską kwasowością i dzięki stosunkowo cienkiej skórce winogron również małą zawartością tanin. Wina produkowane z tego szczepu mogą mieć wyższą zawartość alkoholu niż wiele innych win. Świetnie współgrają zarówno z jagnięciną i wołowiną jak i z potrawami z kurczaka. Stanowią doskonały dodatek do półtłustych serów i czekolady. No i czegóż chcieć więcej...


Wypowiedz się na forum na temat tego artykułu »

 

©2005-2014 klubwina.pl  -  klub@klubwina.pl